A Asociación Enriqueta Otero, mulleres luguesas contra a violencia de xénero, quere expresar de forma contundente o seu rexeitamento contra o asasinato machista que tivo lugar hoxe na nosa cidade, e así mesmo expresar a súa solidariedade e condolencia á familia e amizades da vítima.
Ante este novo caso de violencia de xénero quere facer especial fincapé en que este asasinato reflicte o carácter transversal que ten a violencia de xénero, ao non distinguir de clases sociais, etnias, relixión, nivel de estudos, etc. pois afecta ás mulleres polo mero feito de selo.
Segundo apareceu en algún medio de comunicación, ao parecer, a vítima manifestara a intención de romper a súa relación, circunstancia que pon de manifesto, que a fase de ruptura nun caso de maltrato é a máis perigosa para as mulleres, axustándose a un patrón de conducta por parte dos maltratadores ao non asumir á perda do control sobre a súa vítima.
A referencia continua por parte dos veciños e dalgúns medios de comunicación a calificación de “normal”, “bo veciño”, “boa persoa”… ao calificar ao presunto asasino, non pon máis que de manifesto o total descoñecemento que existe do fenómeno do maltrato ás mulleres na sociedade.
Por último, queremos expresar a nosa especial preocupación polo feito de que como parece neste caso a vitima non fixera ningunha denuncia previa, circunstancia que non nos sorprende, dada a campaña mediática que se esta a producir ao poñer en cuestión a credibilidade das mulleres sobre a veracidade dos feitos que denuncian, sen constatarse documentalmente. Neste senso, un estudo realizado polo Consello Xeral de Poder Xudicial no ano 2008, sobre sentencias dictadas polas Audiencias Provinciais, conclúe que só NUN CASO dos 530 analizados considera que podería abrirse unha investigación por posible denuncia falsa dunha muller contra o seu compañeiro sentimental. Isto significa que tan só un 0.01% das denuncias presentadas podería ser falsas. Polo tanto, invocar o argumento das denuncias falsas sobre violencia de xénero ó único que contribúe é a socavar a credibilidade das mulleres victímas do maltrato e a disuadir que estas poidan denunciar. E isto é especialmente grave se temos en conta que no que vai de ano van 47 mulleres asasinadas polas súas parellas ou exparellas, das que só un 10% presentou denuncia, descendendo así mesmo o número de denuncias presentadas, o cal debe ser un elemento de reflexión para abordar o tema coa seriedade que se merece a gravidade do problema.
Para concluír, pedimos unha maior implicación e rexeitamento da sociedade ante calquera feito de violencia que poidan sufrir as mulleres a mans das súas parellas ou exparellas. Conductas como: insultos, vexacións, abusos económicos, desvalorizacións, illamento social e familiar, control, dominio, coaccións etc. deben deixar de ser tratadas como un asunto privado no cantexto da parella para empezar a ser considerado como unha violación dos dereitos humanos das mulleres.
