eMuller

Todos e todas estamos de acordo en que a violencia cara ás mulleres é unha lacra social.

A  maioría queremos acabar con este problema pero para eso debemos atallalo  pola base.  Intentar cambiar esas crenzas que temos tan interiorizadas, que non somos nin conscientes ou que non queremos cuestionar, esas crenzas nas que se basea este tipo de violencia.

Ideas extendidas como  “o amor pode con todo”, a “media laranxa”, ideas como que se non tes parella non estas completo/a,  o principe azul, en definitiva todas as ideas do amor romántico que imperan na nosa sociedade, ideas que se nos transmiten dende todolos ámbitos da sociedad, peliculas, cancións, series de televisión, publicidade, contos… Ideas que fan infeliz a moita xente, ideas que fan que  as persoas aguanten situacións que non deberían permitir! Porque o amor non o é todo, alomenos a idea de amor “romántico” que se nos fai creer dende que nacemos. Hai moitos tipos de amor, cada quen escolle o que quere para si, pero antes de escoller pensa ben no que mereces. Mereces algo mellor?

Cambiemos o conto!

E para ir empezando podedes votarlle un ollo a esta nova versión do conto da “Cenicienta“.

Remata hoxe o ano 2008, ano que, persoalmente nós, recordaremos por ser o ano en que naceu a nosa asociación, ano que parecía nos iba a deixar menos vitimas, pero que nos útlimos días nos sacudiu con noticias terribles, ordes de protección que non se respetan, dispositivos de localización que fallan, permisos mal concedidos… noticias terribles que non fan máis que demostrar que aínda queda moito por facer.

Un novo ano comeza e con el chega a renovación, os propositos de aninovo e a intención de mellorar. Eu dígovos a todos e todas, as intencións están moi ben, pero non chegan. Temos que pensar que este pode ser realmente o ano do cambio, ano no que se lle otorgue á violencia machista a relevancia que debe ter nos medios de comunicación, administracións e sociedade en xeral; porque non debemos esquecer o poder da vox populi. É a hora de acabar co machismo; co que mata, e tamén con todo aquel machismo que está “ben visto”, permitido e tan instaurado na nosa sociedade que nin sequera nos percatamos del, porque é neste machismo no que se basean tódolos asesinatos cometidos e tódalas agrasións.

Unha media de 70 mortes anuais nos útlimos anos, 70! Setenta mulleres asasinadas pola persoa coa que decidiron compartir a súa vida, o pai dos seus fillos, a persoa que elas unha vez quixeron. Pero non esquecer que estas mortes non son máis que a mostra máis evidente e desgarradora doutro milleiro de mulleres que sufren e son maltratadas a diario.

Este pode ser o ano do cambio, de ti depende, porque tódalas persoas poden facer algo contra a violencia machista, espero que o teñades en conta á hora de facer os vosos propósitos de aninovo.

Así que espero que todas e todos teñamos un ano 2009 moi feliz e que os vosos propósitos de aninovo se tornen accións para que cada ano sexa mellor co anterior.

Unha aperta.

O governo anuncia a lexislación dunha nova lei do aborto.

Máis vale tarde que nunca, non?

Mellor tomalo con algo de humor…

(viñeta de Manel Fontdevila)

Ahora que se acerca el calor, las ropas se aligeran dejando las carnes al descubierto y la operación bikini inunda revistas y anuncios de televisión, reflexionemos sobre sobre ello con un toque de humor…

Viñetas sacadas del libro Todas las mujeres alteradas de Maitena

E seguindo coa temática do humor, déixovos aquí a copia dun mail que acabo de recibir:

Un home chega a casa do traballo e atopa ós seus tres fillos no xardín, cos pixamas aínda postos e xogando na lama, con caixas de comida valeiras e envoltorios por todo o xardín.

A porta do coche e da casa estaban abertas e non había rastro do can.

Dentro o desorden era aínda maior, unha lámpada tirada no chan, a alfombra enrrugada contra a parede, a televisión a todo volume e a sala de estar cuberta de xoguetes e roupa.

A pila da cociña ata arriba de louza, o almorzo por riba da mesa, a porta do frigorífico aberta, a comida do can tirada polo chan, un vaso roto debaixo da mesa e un pequeno montón de area detrás da porta.

Inmediatamente subiu as escaleiras, esquivando todo o que estaba polo chan, buscando a sua muller por si pasara algo grave. De camiño á habitación veu o baño cheo de auga e as toallas empapadas, quilómetros de papel hixiénico amontoados e paste de dentes untada en paredes e espello.

O entrar no dormitorio atopou á sua muller tirada na cama lendo unha novela.

Ela mirouno e preguntoulle, que tal o día cariño?

El alporizado preguntou, que pasou hoxe aquí?

Ela contestou sorrindo, lembras cando chegas a casa todolos días e me preguntas que carallo fago todo o día?

Si, contestou incrédulo

POIS HOXE NON O FIXEN!