Arquivo para a categoría 'Violencia':

Zanjando la polémica
Clasificado en Actualidade, Violencia

Creado por roris o Venres, 25 de Novembro de 2011

Dadas las circunstancias acontecidas estos últimos días, especialmente me refiero a la polémica surgida a raíz  de las últimas jornadas organizadas por el ayuntamiento de Lugo con motivo del día de la violencia de género, me gustaría aclaran algunas cosas, que probablemente y en parte debido a mi inexperiencia a la hora de hablar en público, no he sabido trasmitir bien:

- En primer lugar aclarar que la Asociación Enriqueta Otero nació con el ÚNICO objetivo de reivindicar los derechos de las víctimas de violencia machista (incluidos los menores)  y así lo recogen sus estatutos, de una manera reivindicativa y concienciadora, quejándonos  y criticando aquellas situaciones que consideremos injustas  o inapropiadas,  y sin tener en cuenta su procedencia: ámbito judicial, universidades, gobiernos local, autonómico o estatal, etc.  INDEPENDIENTEMENTE de sus colores políticos, y creo que así lo demuestran todas las acciones que hemos llevado a cabo en estos años.

Y precisamente para poder mantener esta independencia la asociación no recibe ni ha recibido nunca ningún tipo de subvención, ni se plantea a corto medio plazo solicitarlas.

- En segundo lugar y respecto a mi intervención de ayer en la mesa redonda aclarar o reincidir en varios aspectos: NO ESTAMOS EN CONTRA DE LA CUSTODIA COMPARTIDA, de hecho no consideramos que como asociacion sea éste nuestro ámbito de actuación, simplemente nos preocupamos por intentar asegurar que las posibles reformas que se hagan en el derecho civil tengan en cuenta LA PERSPECTIVA DE GÉNERO y  LA ESPECIAL SITUACIÓN DE AQUELLAS MUJERES Y MENORES QUE SUFREN O HAN SUFRIDO VIOLENCIA DE GÉNERO, proponemos al respecto una adecuada formación de todos los profesionales implicados y la eliminación de estereotipos y generalizaciones como que “la mayoría de las denuncias son falsas” al igual que JAMAS se nos ocurriría insinuar que todos los hombres son sospechosos de maltrato por el simple hecho de ser hombre o cualquier otra barbaridad similar, lo que me lleva al tercer punto.

- Nos gustaría también que quedase claro que no tenemos ningún tipo de problema ni enfrentamiento con la Asocición de Padres y Madres Separados de Galicia, o similares, tal y como se ha venido a insinuar en algún medio de comunicación, por el contrario que estamos cansadas del constante enfrentamiento y oposición que se nos atribuye a “las feministas” tantas veces en este sentido, aprovechando para recordar que el feminismo lo único que  se pretende es la igualdad entre hombres y mujeres, una igualdad en la hombres y mujeres debemos ir de la mano, caminando en pararlelo, no enfrentados ni intentado quedar por encima unos de otros. Y vuelvo a reiterar que nuestro único obejtivo como asociación es reivindicar los derechos de las victimas de la violencia machista, que contrariamente a lo que se piensa son vulnerados en innumerables ocasiones.

Ya para terminar decir que a nivel personal estoy tremendamente apenada con lo sucedido, y emito mi crítica desde el respeto a los partidos políticos (a todos) y a algunos medios de comunicación  por olvidar por completo el objetivo de la celebración del dia contra la violencia de género, al politizarlo y polemizarlo de manera un tanto absurda, en lo cual asumo mi parte de responsabilidad como integrante de la mesa redonda de las jornadas, y apelo al sentido común para que este tipo de situaciones no se vuelvan repetir, al igual que apelo al buen hacer de los periodistas (pues en muchas otras ocasiones así lo han hecho) para que informen en un día como hoy de forma responsable, dando información objetiva y clara, que  ayude a concienciar a la sociedad y contribuyendo en definitiva a luchar contra esta lacra social.

A nosa visión do Carioca
Clasificado en Actualidade, Violencia

Creado por roris o Martes, 14 de Decembro de 2010

OPERACIÓN CARIOCA: LUGO, A CIDADE ONDE NUNCA PASABA NADA”

A chamada Operación Carioca que se está a desenvolver pola Maxistrada do Xulgado de Instrucción nº 1 de Lugo está a poñer de manifesto que unha cidade tranquila e na que nunca pasaba nada, viña albergando unha trama de corrupción mafiosa.

Propietarios de bordeles e axentes dos Corpos e Forzas de Seguridade do Estado no cárcere, empresarios, médicos, policías locais, subinspectores de policía, funcionarios do departamento policial de estranxeiría, gardas civís, funcionarios do Departamento de Estranxeiría da Subdelegación do Goberno e o propio ex Subdelegado do Goberno, veñen constituindo a abultada lista de imputados neste asunto. E dada a diversidade de ámbitos do que estes proceden, ou moito nos equivocamos, ou estamos ante unha estrutura corrupta perfectamente organizada.

Sen embargo, a importante relación de imputados e a sucesión de acontecementos que están saíndo á luz publica , moi graves e dañinos por certo, como son: o tráfico de drogas, a prostitución e a trata , as condutas abusivas que ían dirixidas a mulleres extranxeiras en situación de viulnerabilidade, o presunto boicot á investigación xudicial (fallos informáticos, portas de oficinas que son forzadas, gardas civís que se “lían” no Xulgado, presunto trato de favor dos reos encarcerados, policías nacionais de asuntos internos que se negan a deter aos seus compañeiros…). a xuizo noso, non están a ser obxeto dun rexeitamento contundente desde os distintos ámbitos da sociedade. Nin por parte dos poderes públicos nin por parte dos medios de comunicación máis representativos da cidade.

O contorno da prostitución e da trata estase a visibilizar desde unha perspectiva “morbosa” e non como un problema social que o é, tanto pola gravidade dos feitos que entraña como polas consecuencias negativas, físicas e psicolóxicas, que supoñen para as mulleres, ademais da coxuntura de debilidade, de inseguridade e de risco á que se expoñen.

Así é que estas mulleres abusadas e prostiuídas non se nomean, polo tanto, non existen para a sociedade. Cantas son, onde estan, cal é a súa situación actual?

Os colaboradores necesarios para que exista a prostitución e trata, que son os clientes, non se “tocan” , nin se cuestionan, nin se visibilizan informativamente. Visualizar ao cliente, que probablemente sexa un coñecido, un familiar , ou un suxeito posicionado na vida pública- pode “prexudicar” á sociedade.

Tampouco se lle da relevancia nos medios, nin nas institucións afectadas, á desconfiaza que supón para a cidadanía que servidores públicos imputados continúen percibindo os seus honorarios do erario público e nalgúns casos sen que se lles abrira expediente disciplinario. En cambio poñen o acento en manifestacións de preocupación pola imaxen da cidade, ou “se presiona “ desde algún medio de comunicación para que se levante o segredo do Sumario, ou se insiste por parte de distintos representantes políticos en reclamar a presunción de inocencia, como se en entredito estivesen as garantías procesais.

Paradoxos difíciles de entender para os cidadáns e cidadás que cremos nas institucións do Estado e no propio Estado de Dereito.

E por iso ESIXIMOS aos poderes públicos, en xeral, e as Intitucións afectadas, en particular, que se deixen de ambigüidades e que actúen con firmeza cos comportamentos polo de pronto “iregulares” dalgúns dos seus subordinados.

E a xuíza do Xulgado de Instrución nº1 de Lugo trasladarlle a nosa solidariedade, xa que actuacións coma as que ela está a levar a cabo, serven para que non esquezamos que por mal que lles pese a algúns, por encima da LEI non pasa ninguén.

Asasinato machista en Lugo
Clasificado en Actualidade, Violencia

Creado por roris o Xoves, 26 de Agosto de 2010

A Asociación Enriqueta Otero, mulleres luguesas contra a violencia de xénero, quere expresar de forma contundente o seu rexeitamento contra o asasinato machista que tivo lugar hoxe na nosa cidade, e así mesmo expresar a súa solidariedade e condolencia á familia e amizades da vítima.

Ante este novo caso de violencia de xénero quere facer especial fincapé en que este asasinato reflicte o carácter transversal que ten a violencia de xénero, ao non distinguir de clases sociais, etnias, relixión, nivel de estudos, etc. pois afecta ás mulleres polo mero feito de selo.

Segundo apareceu en algún medio de comunicación, ao parecer, a vítima manifestara a intención de romper a súa relación, circunstancia que pon de manifesto, que a fase de ruptura nun caso de maltrato é a máis perigosa para as mulleres, axustándose a un patrón de conducta por parte dos maltratadores ao non asumir á perda do control sobre a súa vítima.

A referencia continua por parte dos veciños e dalgúns medios de comunicación a calificación de “normal”, “bo veciño”, “boa persoa”… ao calificar ao presunto asasino, non pon máis que de manifesto o total descoñecemento que existe do fenómeno do maltrato ás mulleres na sociedade.

Por último, queremos expresar a nosa especial preocupación polo feito de que como parece neste caso a vitima non fixera ningunha denuncia previa, circunstancia que non nos sorprende, dada a campaña mediática que se esta a producir ao poñer en cuestión a credibilidade das mulleres sobre a veracidade dos feitos que denuncian, sen constatarse documentalmente. Neste senso, un estudo realizado polo Consello Xeral de Poder Xudicial no ano 2008, sobre sentencias dictadas polas Audiencias Provinciais, conclúe que só NUN CASO dos 530 analizados considera que podería abrirse unha investigación por posible denuncia falsa dunha muller contra o seu compañeiro sentimental. Isto significa que tan só un 0.01% das denuncias presentadas podería ser falsas. Polo tanto, invocar o argumento das denuncias falsas sobre violencia de xénero ó único que contribúe é a socavar a credibilidade das mulleres victímas do maltrato e a disuadir que estas poidan denunciar. E isto é especialmente grave se temos en conta que no que vai de ano van 47 mulleres asasinadas polas súas parellas ou exparellas, das que só un 10% presentou denuncia, descendendo así mesmo o número de denuncias presentadas, o cal debe ser un elemento de reflexión para abordar o tema coa seriedade que se merece a gravidade do problema.

Para concluír, pedimos unha maior implicación e rexeitamento da sociedade ante calquera feito de violencia que poidan sufrir as mulleres a mans das súas parellas ou exparellas. Conductas como: insultos, vexacións, abusos económicos, desvalorizacións, illamento social e familiar, control, dominio, coaccións etc. deben deixar de ser tratadas como un asunto privado no cantexto da parella para empezar a ser considerado como unha violación dos dereitos humanos das mulleres.

I love the way you lie, Rihanna
Clasificado en Músicas, Violencia

Creado por roris o Domingo, 22 de Agosto de 2010

Para retomar nuestra sección dedicada a esas mujeres del mundo de la música tenemos una larga lista de espera. Podríamos hacer, por ejemplo, un homenaje póstumo a una de las voces femeninas más prestigiosas del jazz,  pues nuestra querida y ya anteriormente homenajeada en este sección  Abbey Lincoln, ha fallecido recientemente.

Sin embargo, hoy vamos a dedicar nuestra sección a una joven artista, que aún a pesar de su escasa edad (22 años) ha vendido aproximandamente 5,563,000 copias de sus albunes solo en los Estados Unidos. Se trata de Rihanna, quien se hizo mundialmente conocida con su éxito Umbrella, y que continúa con su nuevo album en lo más alto de las listas de éxito musicales de todo el mundo.  Son razones más que suficientes para concederle un espacio en este nuestro blog, pero he decidio escribir algo sobre ella después de escuchar una de sus últimas canciones, en las que además colabora con el rapero Eminem.

Pues Rihanna no es solo conocida por sus éxitos musicales, si no que hará un par de años se hizo pública la tortuosa relación que mantenía con su novio el también músico Chris Brown. Nadie podía imaginar que esta guapa y exitosa artista podía ser víctima de violencia de género, pero las fotos que hacían visible la violencia física en su cara que recorrieron los tabloides de medio mundo no dejaban lugar a dudas, y es precisamente este motivo el que nos lleva a hacer un hueco aún más especial en nuestro  blog.

Rihanna, no solo abandono a su novio sino que ha aprovechado su traumática vivencia para escribir canciones de éxito en las que además aprovecha para hacer denunucia pública de la violencia contra las mujeres. Bien por ella!!  Y bien también por el rapero Eminen, que en este caso le acompaña en la canción que a continuación podreis escuchar…

A mi me ha puesto los pelos de punta, pues no hace falta saber mucho inglés para entenderla…

Nasija
Clasificado en Violencia

Creado por mariola o Luns, 22 de Xuño de 2009

CORTAMETRAXE PREMIADO NOS 5 CONTINENTES CON MÁIS DE 50 PREMIOS.

A cortometraxe estrenada no an 2006, relata, a través da historia dunha xoven africana- que vai ser castigada por ir en contra da sociedade-o maltrato físico e psicolóxico ao que é sometida a muller nalgunhas culturas nesa parte do mundo.

Rodada en entornos naturais da Illa de Tenerife, con Roberto Ríos como director de fotografía e ecámara; Guillermo Ríos  na dirección e escritura do guión; Carlos Sáenz na Dirección Artística; Santiago Ríos na Producción, Teodoro Ríos na Producción Ejecutiva e Mento como autores da música, reproduce os entornos da África Subsahariana.

http://www.dailymotion.com/video/x2y3ti_nasija_shortfilms

 

 

Sentimiento de miedo
Clasificado en Varios, Violencia

Creado por rubenix o Venres, 29 de Maio de 2009

Sentimiento de miedo

Hola, lo que os voy a contar es una experiencia que viví ayer, después de asistir a un acto social, una vez acabado este, cuando la gente desalojaba la sala mi atención se centró en una pareja, de una considerada edad, escuché como la mujer hacía un pequeño comentario a su pareja sobre un hombre del acto. La sorpresa fue para mí cuando ví la reacción de ese hombre, porque se alteró mucho y le daba malas contestaciones en tono despectivo y con voz alzada. Mi reacción fue un poco de alerta, puesto que ví a esa persona un poco desbocada y pensé que era capaz de cualquier cosa así que, decidí ir un poco detrás de ellos. Su comportamiento era claramente el de una discusión acalorada en medio de la calle, a grito pelado. Ella le escapaba y lo intentaba evitar pero él la seguía, incluso llegó a decirle que llamaría a la policía… Al final cada uno se fue por su lado.

Pero la pregunta es… Si esa situación se plantea en el entorno de cuatro paredes, en el hogar, el resultado hubiera sido el mismo o por el  contrario nos encontaríamos al día siguiente con un titular de sucesos en la prensa ???

Qué opinas al respecto?

SORTEO DE 3 POLVOS GRATIS CON UNA CHICA A ELEGIR
Clasificado en Violencia

Creado por casandra o Martes, 21 de Abril de 2009

luxor-11

Resulta intolerable que carteis coma este circulen impunemente por aí. Dende o estricto ámbito da publicidade resulta dunha brutalidade extrema. O sexismo presente en  innumerables  campañas publicitarias de marcas de coches, colonias, deterxentes… é unha auténtica inxenuidade, se o comparamos con exemplos coma este. E todo a pesar da existencia dunha lexislación que protexe ás mulleres contra os abusos á súa imaxe. Así, por exemplo, a Ley Orgánica 1/2004, de 28 de diciembre, de Medidas de Protección Integral contra la Violencia de Género, establece no seu artigo 10 , sobre a publicidade ilícita : “Se considerará como ilícita la publicidad que utilice la imagen de la mujer con carácter vejatorio o discriminatorio”. Non se me ocurre nada máis discriminatorio e vexatorio que  un “sorteo de 3 polvos gratis con una chica a elegir”

 

 

Pero con ser escandaloso, brutal, intolerable… é só o envoltorio da degradación e a humillación que sufren moitas mulleres que exercen a prostitución. Unha porcentaxe bastante estimable destas mulleres é vítima de trata de persoas con fins de explotación sexual. Teñamos en conta que segundo a Red Española de Lucha contra la Trata de Personas, España é un dos principais países de tránsito e destino da trata en Europa.

 

As mulleres que exercen a prostitución son  na súa maioría estranxeiras. Dentro do tráfico clandestino de mulleres para o exercicio da prostitución observamos que  permanecen a miúdo retidas e explotadas, coa súa documentación retirada, e como di Cristina García Gallego, avogada especialista en Dereito de Estranxeiría e Movementos Migratorios: “”en medio dunha violencia psicolóxica, física e moral, baixo continuas ameazas a súa vida e a dos seus seres queridos no país de orixe”. Segundo Alecrín no Informe “Prostitución feminina en Lugo”, encargado e  editado polo Concello de Lugo: “O 51,61% das mulleres entrevistadas mediante cuestionario recoñeceron ter chegado a Lugo a exercer a prostitución vítimas da trata, adquirindo unha débeda duns 6.000 € cos “captadores” ou donos de clubes e pisos”.

 

Este son só algúns datos da situación de esclavitude na que viven moitas mulleres.

Dosis de realidad
Clasificado en Lecturas, Violencia

Creado por roris o Luns, 6 de Abril de 2009

Hoy, una mujer víctima de violencia nos ilustra con su testimonio, para que podamos entender, las que no pasamos por ello, todo lo que supone que la persona que amas te maltrate.

Antetodo, agradecerle que nos permita hacerlo publico y expresarle nuestra solidaridad, apoyo y reconocimiento por haber conseguido salir y vivir una nueva vida libre de violencia. Una nueva vida que no le ha salido gratis, como podreis comprobar cuando leais todo el relato.

Sin más, os dejamos con sus palabras:

“….mi ex-maltratador se relacionaba con una yo que no existía gravitaba sobre mí desde el principio de aquella situación. Aun reconociendo esa sensación de inestabilidad total, que era como carecer de suelo, precisamente por no tener dónde agarrarme, la situación se prolongó muchos terribles años. Lo peor era notar cómo esa persona inexistente, la imagen de mí, cobraba fuerza en él, pero ella no podía hacer nada puesto que no existía; a la vez yo, la persona real de carne y hueso, iba desapareciendo, emborronándome, diluyéndome. Una mujer maltratada no está en la relación por el mal trato, sino a pesar de él. Ella ama a ese hombre, cree en él. Un día se enamoró de algo que le tocó en lo profundo de su alma y confía en que es real, en que eso que vio en él y que la enamoró es justamente la parte sustancial de él, ese hombre especial para ella”. “Los malos tratos que ha recibido ni siquiera le parece que provengan de él, del ser verdadero del hombre, por así decirlo. Los toma como pequeñas crisis, crecientes, cada vez más grandes, pero crisis, reacciones disculpables, incluso malentendidos, algo humano, fallos, nada que ver con la esencia de lo que ella ama. Además de eso, ella cree que tiene la culpa de que la relación haya salido mal o se haya deteriorado. Cree que ella ha hecho mal su parte, que mientras él estaba en crisis ella no supo ayudarle.”


“Cuando se aleja, lo hace porque el mal trato la va destruyendo y ella ama la vida. Se aleja, en cierto modo, siempre provisionalmente, mientras él se cura o cambia, para curarse ella misma y cambiar. Separarse de él no lo vive como algo definitivo. En la distancia, vuelve a saborear esas cualidades de él que la enamoraron y finge y actúa en su cabeza una relación nueva con él en la que ella lo hace bien y la relación se salva. Cuando por fin consigue salir adelante, rehabilitarse como tú dices, reestructurarse digo yo; cuando ya tiene un trabajo y un cole para sus hijos y un entorno que tal vez la acoge (aunque ese nuevo entorno para ella no deja de ser como un país extranjero), la propia rutina favorable la hace creer que todo es posible, que también él, seguramente, habrá tenido tiempo de pensar, habrá salido de sus crisis, habrá cambiado. Cree además, que, seguramente ella misma debe de haber aprendido a enfrentarse a aquello que hizo mal. Porque en su corazón sigue creyendo en él y amando a ese hombre; ese hombre es “su país”. Ocurre además que cuando una se separa de un maltratador, se le cae por tierra el edificio de la propia vida y de la propia persona. Es como si la vida dijese a la mujer: “todo lo que has hecho, lo has hecho mal. Todos estos años que han pasado, no han pasado. Toda tu vida ha sido una mentira una sarta de falsedades. Porque has vivido cinco, diez, veinte años con un hombre que no supiste elegir, por eso has vivido una vida de mentira”. Si ese mensaje resulta cierto, la mujer maltratada se siente morir, vacía, su vida ha sido toda en vano. Imagina qué vacío siente ella, Marisol. Al final, juntas todo y tienes muchas más “razones” para volver con él que para seguir lejos de él. Volver con él, si la vida con él fuera posible, y el corazón de la mujer lo es, significa reestructurar su vida pasada y dar sentido al presente y al futuro. Por eso vuelve, porque tiene que demostrase a sí misma que es una mujer entera y capaz, que cuando se enamoró no estaba loca, que su vida entera tenía sentido, que sus hijos provienen e un padre y no de un monstruo, que lo que ha sido, ha hecho y es y hace forman un continuo dentro de ella que le dan sentido como ser humano, que su esencia está entera. Porque si no es así, si ella está rota, la vida duele tanto que mantener la opción del alejamiento es el destierro no del país, sino de su propia alma. ….””No sé si estas cosas se pueden “entender”; a lo mejor no. A lo mejor hay que vivirlas para saberlas…Una superviviente de VG no deja de cuestionarse su propia valía, la esencia de su persona, su mero ser. La pregunta es “Si me equivoqué tanto y puse mi amor en un infierno, ¿qué o quién soy?”Como ese infierno surgió, en primer lugar, del amor, la mujer no tiene más opción, en principio, que negar el maltrato. Piensa: NO ES POSIBLE QUE SI ME AMA, ME MALTRATE. ME AMA: LUEGO NO ME MALTRATA.Para salir de él, lo primero tiene que aceptar que lo que recibe es maltrato. Pero no basta, pues siempre está el amor diciendo “aquí estoy yo”. Ella ama a su compañero. Sabe que es humano. Si tiene malos momentos, bueno, todos nos equivocamos. No se le pasa por la cabeza, a causa de ese amor de origen, que él pueda tener intención de destruirla. Ella no concibe el amor/posesión, sino que vive el amor/entrega. Nada de esto se da en el caso de otras víctimas vinculares. Por eso, creo que si llegan a salir del maltrato sin estragos totales que las hayan aniquilado (que también es posible, dada la crueldad), esas otras víctimas pueden realmente reestructurarse y vivir. Las cicatrices del maltrato en VG, en cambio, son daños estructurales internos que sólo pueden suplirse con dos cosas: tesón personal y apoyo social. Ya vamos viendo que el apoyo social es más bien precario. En cuanto al tesón personal, en la superviviente, la voluntad de vivir sustituye a su esencia dañada, y, como todos los actos de voluntad, hay que actuarlo todos los días, mirar a la cara a la ausencia de persona que se ha instalado dentro de ella desde que se fue de la relación, porque con el fin del maltrato y el fin del relación, ella incorporó a su esencia el reconocimiento de su error, de su “no ser”, que la relación (insanamente) mantenía. INSANAMENTE, PERO MANTENÍA LA SENSACION DE SER O LA ILUSIÓN DE SER. Al romper con el maltratador y con la relación, también la mujer rompe consigo misma.