Mirando al año nuevo con optimismo
Clasificado en Varios

Creado por roris o Xoves, 29 de Decembro de 2011

Un año más termina,  un año con víctimas 60 mortales, efectivamente menos que el año anterior, pero todavía demasiadas. Un año más termina, con una nueva ministra que, intencionadamente o no, parece no saber mucho de lo que habla, con las administraciones haciendo recortes a los derechos de las mujeres y de las víctimas, y etc.

Un año más termina, con sus malos momentos, las críticas y los malosentendidos, pero con muy buenos momentos, y con algunos aciertos.

Un año más termina, y nosotras habíamos decidido tomarnos unas pequeñas vacaciones, porque el mundo asociativo y activista puede resultar agotador;  pero las cosas no pasan por casualidad, y la vida no ha dejado de recordarnos  que la violencia machista  no entiende de vacaciones, sino que surge cuando menos te lo esperas, de quien menos te lo esperas, y que es un problema, por desgracia, mucho mucho más común de lo que la gente quiere pensar.

Es por ello que no nos queda más remedio que tratar de coger fuerzas para afrontar este nuevo año, nuestro 5º año, con optimismo, tratando de mejorar, de corregir errores y afrontar nuevos retos, de crecer, para seguir visibilizando toda la problemática que rodea a la violencia de género, que afecta a tantas mujeres cada día en nuestro entorno; para lo cual esperamos seguir contando con vuestro apoyo y energía, por el cual  os damos una vez más las gracias, pues toda ayuda, por pequeña que sea es buena.

Os dejamos un  pedacito gráfico de nuestros mejores  momentos asociativos del año.  Recibir un abrazo grande y nuestros mejores deseos para el año 2012.

- http://vimeo.com/24913356

- http://www.youtube.com/watch?v=FQODewAcuqg

Zanjando la polémica
Clasificado en Actualidade, Violencia

Creado por roris o Venres, 25 de Novembro de 2011

Dadas las circunstancias acontecidas estos últimos días, especialmente me refiero a la polémica surgida a raíz  de las últimas jornadas organizadas por el ayuntamiento de Lugo con motivo del día de la violencia de género, me gustaría aclaran algunas cosas, que probablemente y en parte debido a mi inexperiencia a la hora de hablar en público, no he sabido trasmitir bien:

- En primer lugar aclarar que la Asociación Enriqueta Otero nació con el ÚNICO objetivo de reivindicar los derechos de las víctimas de violencia machista (incluidos los menores)  y así lo recogen sus estatutos, de una manera reivindicativa y concienciadora, quejándonos  y criticando aquellas situaciones que consideremos injustas  o inapropiadas,  y sin tener en cuenta su procedencia: ámbito judicial, universidades, gobiernos local, autonómico o estatal, etc.  INDEPENDIENTEMENTE de sus colores políticos, y creo que así lo demuestran todas las acciones que hemos llevado a cabo en estos años.

Y precisamente para poder mantener esta independencia la asociación no recibe ni ha recibido nunca ningún tipo de subvención, ni se plantea a corto medio plazo solicitarlas.

- En segundo lugar y respecto a mi intervención de ayer en la mesa redonda aclarar o reincidir en varios aspectos: NO ESTAMOS EN CONTRA DE LA CUSTODIA COMPARTIDA, de hecho no consideramos que como asociacion sea éste nuestro ámbito de actuación, simplemente nos preocupamos por intentar asegurar que las posibles reformas que se hagan en el derecho civil tengan en cuenta LA PERSPECTIVA DE GÉNERO y  LA ESPECIAL SITUACIÓN DE AQUELLAS MUJERES Y MENORES QUE SUFREN O HAN SUFRIDO VIOLENCIA DE GÉNERO, proponemos al respecto una adecuada formación de todos los profesionales implicados y la eliminación de estereotipos y generalizaciones como que “la mayoría de las denuncias son falsas” al igual que JAMAS se nos ocurriría insinuar que todos los hombres son sospechosos de maltrato por el simple hecho de ser hombre o cualquier otra barbaridad similar, lo que me lleva al tercer punto.

- Nos gustaría también que quedase claro que no tenemos ningún tipo de problema ni enfrentamiento con la Asocición de Padres y Madres Separados de Galicia, o similares, tal y como se ha venido a insinuar en algún medio de comunicación, por el contrario que estamos cansadas del constante enfrentamiento y oposición que se nos atribuye a “las feministas” tantas veces en este sentido, aprovechando para recordar que el feminismo lo único que  se pretende es la igualdad entre hombres y mujeres, una igualdad en la hombres y mujeres debemos ir de la mano, caminando en pararlelo, no enfrentados ni intentado quedar por encima unos de otros. Y vuelvo a reiterar que nuestro único obejtivo como asociación es reivindicar los derechos de las victimas de la violencia machista, que contrariamente a lo que se piensa son vulnerados en innumerables ocasiones.

Ya para terminar decir que a nivel personal estoy tremendamente apenada con lo sucedido, y emito mi crítica desde el respeto a los partidos políticos (a todos) y a algunos medios de comunicación  por olvidar por completo el objetivo de la celebración del dia contra la violencia de género, al politizarlo y polemizarlo de manera un tanto absurda, en lo cual asumo mi parte de responsabilidad como integrante de la mesa redonda de las jornadas, y apelo al sentido común para que este tipo de situaciones no se vuelvan repetir, al igual que apelo al buen hacer de los periodistas (pues en muchas otras ocasiones así lo han hecho) para que informen en un día como hoy de forma responsable, dando información objetiva y clara, que  ayude a concienciar a la sociedad y contribuyendo en definitiva a luchar contra esta lacra social.

Acto denuncia da violencia contra as mulleres
Clasificado en Varios

Creado por roris o Mércores, 23 de Novembro de 2011

Un ano máis dende a Asociación Enriqueta Otero, e este ano coa colaboración e participación de ACADAR (Asociación de Mulleres con Discapacidade de Galicia) queremos aproveitar a celebración do Día Muncial Contra a Violencia de Xénero para facer as nosas reivindicacións, motivo polo cal celebraremos un acto na rúa, ao que estades convidados e que consistirá no seguinte:

- Actividade de pintura para nenos (a prevención da violencia dende a infancia)
- Mural participativo, no que invitamos a reflexionar sobre a violencia de xénero e a vulnerabilidade das mulleres con discpacidade ao respeto pero dende un punto de vista positivo “Capacidade para…”

E seguindo con este optica optimista e para captar a atención da xente repartiremos gallegas e minibocatas de crema de cacao con avellanas baixo os lemas “PARA QUE NON TE UNTEN” e “ESTAS SON AS ÚNICAS GALLETAS QUE QUEREMOS QUE LEVES”

A continuación contaremos un ano máis coa participación do gurpo de teatro Os Palimoquiños, a cargo de Paloma Lugilde e a lectura do manifesto coas nosas reivindicacións.

O acto terá lugar o xoves 24 de novembro, xoves, na Praza Maior, entre as 17 e as 19 horas

Esperamos por tanto contar coa vosa presencia e participación e animávosmos a darlle a máxima difusión e pulbicidade ao noso acto.

Un gesto de cariño contra la violencia machista
Clasificado en Varios

Creado por roris o Venres, 10 de Xuño de 2011

Si, si, si, ya está aqui, ya llegó (después de dos meses) el resultado de la actividad que realizamos en la Feria de Asociacións celebrada en Lugo, en el mes de abril.

un gesto de cariño contra la violencia machista from As Quetas on Vimeo.

Muchisimas gracias a todos y todas las que os acercasteis a participar dejandonos vuestras frases y gestos de cariño contra la violencia machista, esperamos que os haya gustado el video, aunque aún no es la versión definitiva, pues sus autoras Noe y Vero, todavía quieren perfeccionarlo, gracias a ellas también, y a Woyza (cantante viguesa) que aúnque ella no lo sabe nos a prestado su música, estamos seguras de que le gustaría colaborar con nuestra causa.

As mulleres no rueiro, 8 de marzo 2011
Clasificado en Actualidade, Empoderadas, Igualdade

Creado por roris o Venres, 11 de Marzo de 2011

Este ano, que a celebración do Día da muller coincidía co martes de Entroido, decidimos facer unha comparsa reivindicativa de mulleres, o motivo, a desigualdade atopada no nomeamento de novas rúas na nosa cidade, onde recientemente se aprovaron rúas con nomes de alcaldes franquistas, e onde tan so hay un 10% de rúas con nome de muller.

Aqui podedes ver o video As mulleres no rueiro

E agora unha pequena explicación das rúas que levábamos

“AS MULLERES TOMAMOS AS RÚAS”
A presenza feminina no rueiro de Lugo, a nosa cidade, é casi nula. Tan só 25, dun total de 210 rúas,  teñen nome de muller, o que representa o 11,90 %,  e tendo en conta que as mulleres somos o 50% da poboación, é un exemplo ben claro da invisibilidade á que se nos segue a someter. A paridade no rueiro axudaría a construír a igualdade.

Asistimos con estupefacción a que se van a conceder novas rúas a alcaldes do Franquismo, o que contravén o espíritu da Lei da Memoria Histórica;  nembargantes, as mulleres seguen, seguimos, a estar ausentes. Esta sería unha oportunidade para que mulleres do ámbito local, estatal e internacional estivesen representadas no rueiro. Abondan, dende logo, mulleres con méritos sobrados para figurar entre as elixidas. Hoxe traemos aquí a unhas cuantas das miles que teñen contribuído coa historia e coa sociedade:
Rúa de Rosalind Franklin, descubridora do ADN.
Rúa de Dolores Ibárruri “Pasionaria”, deputada na II República, dirixente do PCE e loitadora antifranquista.
Rúa do 8 de marzo, “Día Internacional das Mulleres”.
Rúa de Clara Zetkin, Intelectual e feminista de esquerdas que promoveu a celebración do “Día Internacional da Muller Traballadora”, conseguindo que se adoptara o acordo na II Conferencia Internacional das Mulleres Socialistas, celebrada en Copenhague en 1910.
Rúa das mestras republicanas, defensoras da liberdade, da ciencia, da razón e da reflexión.
Rúa de Sofía Casanova,  xornalista e primeira correspondente de guerra. Académica de honra da Real Academia Galega. Rúa de Aung San Suu Kyi, Premio Nobel da Paz, cofundadora do principal partido da oposición de Myanmar. Ex presa de conciencia, pasou 13 dos últimos 19 anos detida.
Rúa de Concepción Basanta Curbera, farmacéutica e inspectora de sanidade dende 1946 a 1990. Fundadora de Manos Unidas en Lugo e Presidenta de Cáritas Diocesana.
Rúa de Emilia Naveiras Fernández, benquerida lucense que pasou a vida sementando ilusión e compromiso.
Rúa das mulleres anónimas. Todas facemos historia.
Rúa de Clara Campoamor, defensora dos dereitos da muller e principal impulsora do sufraxio para as mulleres en España, logrado en 1931..
Rúa de María Zambrano. II República. Participou nas misións pedagóxicas, extendendo a educación popular a todos os pobos. Lema “educación pública, única e laica”. 1988 Premio Cervantes.
Rúa de Dionisia López Amado, ‘A Galega da Zona Norte’,  unha das primeras integrantes das Nais da Praza de Maio e fundadora da Comisión de Familiares de Desaparecidos Españois en Arxentina.

Movimiento amplio de mujeres
Clasificado en Empoderadas, Igualdade

Creado por roris o Domingo, 6 de Febreiro de 2011

Aqui me hallo, de nuevo, aplicando mis recién adquiridos conocimientos a la vida real (estoy pensando enviarle un link a mi profesor para que, en caso de posible suspenso, vea que si, realmente he aprendido y no solo eso, sino que aplico conocimientos a nuevas  posibles cuestiones teoricas, jajjaja). Pero bueno, a lo que iba:

Dice Castells que todos los movimientos sociales, a pesar de su diversidad (tanto de forma como de contenido) tienen un elemento común: su lucha contra los procesos de globalización “en nombre de las identidades construidas”, lo que consituye un síntoma manifiesto del fin del sueño neoliberal de una economía global independiente de la soiciedad.

Pues aplicando esto al feminismo y cansada de leer (y escuchar) sobre los muchos tipos de feminismo que hay, además de  las diferentes críticas que de estos se hacen; que si es bueno o malo, que si es lo mismo que el machismo pero al reves, que debería llamarse de otra forma, igualitarismo o como querais… yo digo lo siguiente:

¿Acaso no es hora de dejarse ya de historias y debates para empezar a retomar el putno en común??? Y usando también un término que aparece en mi libro (Antropologia Urbana de Joseba Cucó) hago referencia a que lo importante es que, ese “movimiento amplio de mujeres”, que existe en cada lugar del mundo, con sus características y su diversidad, acabe por fin con el sueño (más bien realidad en este caso) de las sociedades patriarcales (es decir, todas) de que las mujeres sigamos sin tener acceso al poder, autonomía, decisión, independencia, capacidad de decidir lo que queremos y sobre todo valentía para decirlo en voz alta y luchar por ello.

Así que, un ole por todas las diversas mujeres que forman parte de ese movimiento, consciente o inconscientemente, y sobre todo para que continúe, da igual como se le quiera llamar.

La sociabilidad de las mujeres
Clasificado en Igualdade

Creado por roris o Mércores, 2 de Febreiro de 2011

Aprovechando que estoy estudiando por enesima vez mi examen de antropología urbana, concretamente LA SOCIABILIDAD DE LAS MUJERES, un estudio sobre mujeres catalanas de clases populares  hasta el año 1960, realizado por Dolores Comas (Vides de dones), en el que se viene a afirmar lo siguiente:

La vida de la mujer adulta supone el fin  del ocio y de las relaciones de amistad como ejes importantes de la existencia, afirmando el cuidado  y la atención a otros como única forma de identidad propia y como forma de realización personal”

Lo que me lleva a mi a preguntarme… ¿En que medida sigue sucediendo esto en el actual S XXI, después de tantos avances conseguidos por las mujeres? Tal vez sea  precisamente eso, el avance definitivo hacia la igualdad real y efectiva (como le llaman algunos), es decir, la afirmación personal, de nuestro yo mujer (no nos olvidemos tampoco de lo que somos),  el empezar a preocuparse por una misma antes que por cualquier otro (hijos, padres,  pareja, amigos…).

¿Acaso crees que todo esto está ya fuera de lugar? Parate un momento y piensa:

- ¿Cuanto tiempo al día dedicas a hacer cosas única y exclusivamente por y para ti misma? No para tus hijos, ni para tus jefes, ni para tu pareja

-¿Por que siguen siendo entonces las mujeres las que mayoritariamente se ocupan de las tareas del hogar y del cuidado de las personas dependientes? Si todos conocemos a hombres maravillos que les “ayudan” y a otros muchos que las hacen incluso mejor y con más ganas, pero… todavía no son la norma.

-¿Cuantas amistades has dejado de lado desde que tienes pareja? ¿Cuantas te han dejado a ti porque la tienen ellas?

- ¿Cuantas veces quedas con tus amigos/as desde que tienes hijos? ¿Y cuanto tiempo del que pasas con esas personas no dedicas a hablar de tus hijos/as?

Bueno, son simplemente reflexiones, pero… relfexionar y sobre todo replantear, siempre es bueno!!!

Feminismo para principiantes
Clasificado en Lecturas

Creado por roris o Luns, 31 de Xaneiro de 2011

El feminismo es un impertinente -como llama la Real Academia Española a todo aquello que molesta de palabra o de obra-. Es muy fácil hacer la prueba. Basta con mencionarlo. Se dice feminismo y cual palabra mágica, inmediatamente, nuestros interlocutores tuercen el gesto, muestran desagrado, se ponen a la defensiva o, directamente, comienza la refriega.

¿Por qué? Porque el feminismo cuestiona el orden establecido. Y el orden establecido está muy bien establecido para quienes lo establecieron, es decir, para quienes se benefician de él.

El feminismo fue muy impertinente cuando nació. Corría el siglo XVIII y los revolucionarios a ilustrados franceses -también las francesas-, comenzaban a defender las ideas de «igualdad, libertad y fraternidad». Por primera vez en la historia, cuestionaban políticamente los privilegios de cuna y aparecía el principio de igualdad.

Sin embargo, ellas, las que defendieron que esos derechos incluían a todos los seres humanos -también a las humanas-, terminaron en la guillotina mientras que ellos siguieron pensando que el nuevo orden establecido significaba que las libertades y los derechos sólo correspondían a los varones…

Extracto del libro Feminismo para Principiantes de Nuria Varela